26. aug, 2018

Twee jaar en 89 dagen zonder Sunshine

Het was gezellig gisteren. Ben en San waren hier met Alan, waar ze op moesten passen. En Daan en Kim waren er ook met hun oppaskind Mike, oh nee, die hoort gewoon bij hun meubilair en ze nemen hem altijd gewoon mee. Agnieszka had al een afspraak dus die had pech. Dan moet ze maar niet afspreken. Gezellig zitten babbelen en het was best druk zo. Moonlight en Aurora bleven dan ook link boven. Rainbow en Skylar die vinden dat juist gezellig en komen overal kijken en lopen overal tussendoor. Dat is weer eens wat anders voor ze.

Van mijn broer en schoonzus heb ik een E sigaret gehad. Zij roken dat ook sinds kort en hebben als een stel experts onderzoek gedaan. Zo slecht als het beweerd wordt is het dus ook weer niet maar je krijgt wel bergen minder teer binnen. Er wordt wel gezegd, ja we kennen het effect op lange termijn nog niet. Nee, maar van roken wel en dat is nog altijd vele malen slechter want je krijgt daar nog veel meer schadelijke stoffen mee binnen. Mijn broer is best een zware roker, net als ik, en hij rookt nu nog maar een paar sigaretjes per dag. Dat zou ik nooit van hem verwacht hebben want blijf van zijn peukies af!

Voor mij had hij menthol spul gekocht, en ik moet zeggen, het bevalt me wel, al vind ik hun smaakjes lekkerder. Ik rook er al inderdaad een stuk minder door maar ik ben nog aan het wennen. Ik bombardeer ze al de hele dag met allerlei vragen erover. Zit ik dat ding gisteren uit elkaar te halen, ik denk ja ik moet het toch weten. Had ik beter even kunnen zeggen want de inhoud, een soort olie, liep compleet over me heen. Ja, tut, zei mijn broer, je moet hem dan wel andersom houden. Ja, weet ik veel! Maar zo leer je het wel gelijk niet meer te vergeten. Dat scheelt dan weer. Ik moet nog even wennen hoor maar op zich, het bevalt me wel. Dat had ik ook niet echt verwacht.

Zeker als ik aan het schilderen ben, liggen de peukjes nogal eens voor niets op te roken. Of ze vallen van de asbak en als ik niet snel genoeg ben, heb ik een brandgaatje. Ook vlak voor ik ga slapen, rook ik nog een sigaretje. Opletten dat je niet in slaap valt, gedoe met as en de asbak, dat soort dingen. Nu neem ik een haaltje van dat ding en dat is veel handiger. Ik heb dat vandaag ook wel gemerkt hoor, echt wel handig als je niet echt eventjes gaat zitten om te roken, neem je tussendoor gewoon een haaltje en je legt hem zo op de tafel. Geen gedoe met brandgaatjes of wat dan ook. Ik denk dat ik hier wel aan kan wennen. Je moet het ook niet zien als vervanging van de sigaret maar wel veranderen van gewoonte en zo minder schadelijke stoffen binnen krijgen. En dat lijkt me wel wat.

Daarna heb ik voor een weeshuis Chinees gehaald, de buurman had weer lekker gekookt. Ben en San gingen na het eten weg met Alan en Kim, Daan en Mike bleven nog een tijdje. We hebben gezellig gebabbeld en gelachen en naar Dance dance dance gekeken. Pas nadat zij weg waren, kwam Aurora want die wilde natuurlijk haar plekje opeisen. Maar dat wilde Moonlight ook. Die is een beetje aan het veranderen en eiste eergisteren al zijn plekje op door haar van de bank te werken, dat was ook voor het eerst. En gisteren deed hij het weer. Alleen nu had ze zelf haast niet naast me gelegen en ze wilde hem dan ook even bijten.

Dat mocht natuurlijk niet en ze ging een beetje beledigd van de bank af. Toen later Moonlight wel vond dat hij genoeg geaaid was, ging hij weer wat anders doen en kwam zij als een gek aan gehuppeld om weer naast me te komen. Een diepe zucht gaf aan dat ze daar wel erg blij om was. Gekke meid. De snoepjes kregen ze al gelijk zodra de anderen de deur uit waren. Veel later dan ze nu gewend waren. Oh wat moest ik lachen want tot ze weggingen heeft Rainbow maar aan lopen geven dat hij nu toch echt wel snoepies wilde. En elke keer kwam hij even een blik op de visite werpen, zo van, moeten jullie nog niet weg of zo? Zo grappig!

Ik heb al een paar dagen niet geschilderd en ik wil juist nog wat dingen afmaken. Vandaag kwam het er ook niet van. Ik moest de printer natuurlijk nog installeren en die is volledig draadloos. En ik heb al eens gezegd hier, dat zijn dingen waar ik altijd ontzettend tegenop zie. Ik zie geen beren op de weg, ik zie het hele circus gewoon. Eerst moest er plaats gemaakt worden. En dat is niet zo makkelijk als het klinkt want ik heb alles voor mijn schilder gebeuren hier verzameld staan. Daar heb ik eerst naar zitten staren, hoe doe ik dat en wat doe ik waar. Uiteindelijk is er een beetje drastisch gereorganiseerd. Ik wilde de printer eerst naast de desktop op het bureau en had daar al plaats voor gemaakt.

Maar je moet enorm uitkijken met water en ik heb natuurlijk water nodig. Ik heb gelukkig nu een Dewberry basin maar toch nog een potje met water en dreft om de kwasten echt schoon te krijgen. Stel dat het omvalt? Dan toch maar de printer op de plank boven het bureau gezet. Het boekje doorgelezen en dan raak ik al bijna in totale paniek. Gewoon doen dan maar, we zien het wel. Oh en dat viel me toch weer reuze mee! Het ging zowat vanzelf al moest ik wel wat dingen doen. Mijn printer heeft zelfs een eigen emailadres! Ja, bizar hè? Dan kan ik vanaf overal een printje sturen, gewoon naar dat email adres sturen en dan print hij het hier thuis uit.

Ook vanaf mijn gsm of tablet kan ik printjes sturen en ik heb gelijk een abonnement op Instant ink. Ik hoef nooit meer inkt te kopen, dat geeft de printer door aan HP en die stuurt me dan voor ze op zijn weer nieuwe cartridges. De eerste drie maanden mag ik nog gratis 300 printjes per maand maken ook. Daarna kost het niks als je tot vijftien printjes maakt per maand, of drie euro voor 50 printjes en zo kan je nog hoger ook. Ik vond die 3=drie euro wel prima. Zoveel print ik niet eigenlijk alleen heb je soms opeens wel eens iets dat geprint moet worden. Ga je erover heen, dan kost het je per vijftien printjes een euro. Nou dat is ook nog te doen. Daar kom ik wel mee uit, lijkt mij. Ik vind mij gewoon heel erg knap voor een blonTje! Dat heb ik toch maar mooi even gedaan!

26. aug, 2018

Quote van de dag

"Lachen is zeker geen slecht begin voor een vriendschap en verreweg het beste einde er voor.

Origineel: Laughter is not at all a bad beginning for a friendship, and it is by far the best ending for one.
Bron: The Picture of Dorian Gray (1891)
"

Oscar Wilde, Iers schrijver 1854-1900
25. aug, 2018

Twee jaar en 88 dagen zonder Sunshine

Ik weet nog wel dat de eerste uitzending kwam, van The Voice. Ik vond het een geweldig programma. Alleen kon niets die eerste uitzending meer overtreffen. Hetzelfde gold voor de Kids dus de laatste tijd keek ik niet meer. Eigenlijk alleen naar de audities, dat vind ik altijd wel leuk. Vooral in andere programma's waar je ook de slechte audities ziet, die heb je in the voice dan weer niet want daar zijn ze allemaal eigenlijk wel goed. Anders mogen ze niet eens meedoen. Toen gisteravond weer een nieuw concept zou komen, dacht ik, laat ik eens kijken wat dit is. Nou, ik heb genoten! Wat leuk, die ouwetjes allemaal. En wat zijn er een boel echt goed zeg!

Toen we op de zaak Vervoer op Maat nog deden, wat nu Trevvel heet en door een ander bedrijf wordt gedaan, deed een van onze klanten mee aan Holland got talent. Een blinde meneer met een echt prachtige stem. Hij zingt van die nummers van Sinatra en Dean Martin, in dat genre en dat klinkt echt fantastisch. Toen Wendy aan hem vroeg, of hij dacht dat er stoelen gedraaid waren voor hem, grapte hij, geen idee, het is niet voor niets een blind audition. Geer en Goor zitten er ook als jurykoppel en daar kan ik altijd zo om lachen. Geer beloofde hem te mogen optreden in de toppers maar Goor zei dat hij zich daar maar niet blind op moest staren. Mijn soort humor en gelukkig ook van die meneer. Ik vind dit nu al leuker dan alle andere versies. Een aanrader dus.

Omdat ik vandaag weer thuis moet blijven en wat pakjes moet ontvangen, dacht ik, ik ga me eens even aanmelden voor Picnic. Online boodschappen bestellen en die worden zelfs gratis thuisgebracht. Heel handig dus voor als je toch niet weg kan. Ik die app downloaden, doenlouden zei mijn moeder altijd, we kregen dat er niet goed in, zo grappig! Het ging allemaal vrij vlot maar ik kwam verdorie toch op een wachtlijst! Er waren nog bijna 9.000 voor me! Oké dan. Vandaag dus niet op die manier makkelijk mijn boodschapjes binnen krijgen. Tja, dat viel even tegen. Ik weet nog niet of ik het wel ga halen voor twaalf uur.

Ik hoorde ook van een test in Rotterdam met R Appie, dat is van de AH maar dan sneller dan als je normaal online bestelt. Maar daar viel ik er weer net uit, er stonden heel veel Rotterdamse postcodes maar helaas niet de mijne. Daar kan ik dus ook geen gebruik van maken. Ik hoorde het van iemand en die checkte het even voor me. Ik ben nog vergeten te vragen of het gratis was maar dat zal wel niet. Dat bezorgen vind ik altijd wel een vermogen kosten hoor. Of als je iets goedkoper gaat, moet je wel de hele dag zowat thuisblijven. Toch is het een uitkomst voor als je zelf niet kan of ertoe in staat bent.

Zoals ik toen met mijn been zat, na de operatie, heb ik er echt dankbaar gebruik van gemaakt. Ze brengen het nog boven ook, tot in de keuken zelfs. Heel fijn als je niet mobiel bent om wat voor reden dan ook en geen hulp hebt. Ik ga liever zelf hoor, dan weet je echt zeker dat je alles hebt wat je wilt. Maar als het even niet kan of uitkomt, dan wil ik nog steeds wel eens online bestellen. Voor vandaag heb ik gewoon pech en zal ik of toch moeten haasten straks of gewoon net eventjes die boodschapjes niet in huis hebben tot ik wel kan. Het zal best snel gaan bij Picnic maar 8.896 mensen voor je, geeft nou niet echt het idee dat ik van de week al aan de beurt ben. Maar je weet maar nooit. In elk geval, vandaag gaat het niet meer lukken. Dat is dan zeker.

Mijn dochter voert al een tijdje een kat die sinds die hittegolf in de buurt rondloopt. Het beestje loopt enorm te mauwen steeds. Zo zielig. Gisteren ging ze het beestje ook weer voeren en toen mocht ze van de kat niet meer naar binnen. Die had zich zo op haar schoot genesteld en bleef haar achterna lopen. Na een slapeloze nacht, Kim maakte zich zo ongerust over het beestje, heeft ze haar vandaag in een reismandje gekregen. Er is iemand met een chiplezer langs geweest maar de kat is niet gechipt. Er heeft zich iemand gemeld die wel voor de kat wil zorgen voor zo lang. Maar als het baasje niet op komt dagen, dan mag ze ook blijven daar.

Kim heeft een melding gemaakt op Amivedi zodat het in elk geval te vinden is voor de eigenaar, mocht die hem of haar terug willen. Meer kan ze nu niet doen. Komt het baasje dan is iedereen gelukkig. Is er geen baasje of komt die niet, dan heeft het beestje nu ook een goed tehuis waar het mag blijven. Ik ben trots op mijn kind. Wij mogen ons dan wel eens veel te druk maken om zulke dingen maar toch, dat voelt wel goed als het eenmaal opgelost is. Ze heeft een goede daad gedaan voor het diertje. Geen honger meer voortaan en niet de kou van de winter straks in. Zeker met het oog op Sunshine, fijn dat er zulke mensen zijn. Ik hoop dan ook dat Sunshine ook zoiets is overkomen. Dat hij nu ook fijn en veilig ergens is waar hij het naar zijn zin heeft.

Natuurlijk zou ik hem liever terug krijgen, dat is mijn grootste wens. Maar als blijkt dat hij daar bij die andere mensen, veel gelukkiger is, dan zou ik hem zeker daar laten. Het is het niet weten dat het zo moeilijk maakt. Ik kan daar nu wel mee omgaan maar die bezorgdheid, de paniek, de angst, ik zal het nooit meer vergeten. En omdat wij zo met diertjes om gaan, hoop ik dat dit zich ook terugbetaald in de vorm voor hulp voor Sunshine. Dat hij niet buiten loopt te zwerven en honger heeft, of pijn. Laat ik er maar vanuit gaan dat ook hij hulp krijgt of heeft gekregen toen het nodig was. Daar ben ik al heel dankbaar voor, als vooruitbetaling zeg maar. En ooit hoop ik te mogen weten waar hij is en hoe het met hem gaat. Dat laat ik nooit los.

25. aug, 2018

Quote van de dag

"Er is geen zonde behalve domheid.

Origineel: There is no sin except stupidity.
Bron: The Critic as Artist (1891)"

Oscar Wilde, Iers schrijver 1854-1900
24. aug, 2018

Twee jaar en 87 dagen zonder Sunshine

Nou zeg, de fles, de rechtse, die ik gisteren hier plaatste is al weg. Die heeft niet eens de kans gekregen om op de webshop te komen. En dat niet alleen, er waren er meer die hem wilden hebben. Maar Sonja was de eerste, die heeft hem dus nu. Grappig is dat toch. Terwijl ik er nog bloesems op wilde maken, wat de bedoeling ook nog was, vonden ze toch dat dit niet nodig was. Wat ik al zei, wat ik mooi en leuk vind, dat geldt gewoon niet. Alleen kan je ook niet weten wat anderen dan wel mooi vinden want ook die smaken lopen natuurlijk 100% uiteen. Nou ja, er zal altijd wel iets tussen zitten dat iemand aanspreekt.

Dan ga ik er nog maar meer in zo'n stijl maken, dan krijgen de anderen ook een kans. Ik blijf toch wel bezig, dat alleen al vind ik leuk. Maar het is ook leuk om te merken dat er mensen zijn die jouw werkjes in huis willen halen. Ik ga ook muurschilderingen maken. Straks uiteraard als ik zelf een nieuw huis heb, bij mezelf. Maar ook mijn broer gaat op zeker verhuizen en die heeft ook al gezegd, dat hij dan wil dat ik wat ga doen op muren. Dat kan van alles zijn. Gewoon een mooie border door de hele kamer. Of een stuk muur waar je pilaren vol bloemen en klimop op maakt met een soort doorkijk naar buiten of zo. Ik heb er zelfs een boek over nu. Daar staan ook weer allemaal leuke dingen in en handige tips. Dat is wel weer even heel iets anders dan zitten priegelen op glazen en flessen. Leuk!

Minder leuk was de halve hartaanval die ik gisteren kreeg. Mensen lief zeg! Die katten slopen wat af! Eerst, toen ik mijn glas ging bakken in de oven, gooide Skylar ze bijna door de keuken want hij zat een vliegje achterna. Ik haal dan de glasplaat uit de oven want anders passen de glazen en kandelaars er niet in. Nou, die had ik toch echt ergens anders op moeten bergen. Er was namelijk een nachtvlindertje binnen gekomen en daar werd intensief jacht op gemaakt. En wel zo, dat ze de spullen allemaal van de aanrecht af hebben gesprongen. Zelfs die zware, dikke glasplaat. En die viel met een enorme knal op de grond en brak in duizenden stukken.

Rainbow had zelf natuurlijk ook een klein beetje een hartaanvalletje. De rest maakte zich ook met een noodgang uit de voeten. Ik had een beetje een deja vu omdat ik weer in een chaos stond in de keuken. Dit keer was het alleen glas gelukkig en niet honderden boodschappen en zaadjes. Ik heb net al gevonden dat ik die los kan aanschaffen, die glasplaat, maar goedkoop is het niet. Wel goedkoper dan een hele nieuwe oven want anders had ik dat gedaan. En dan wel groter zodat ook de flessen rechtop konden.

Nu ga ik die glasplaat maar bestellen. Dat scheelt weer centjes. Ik zal hem voortaan ergens weg leggen, waar ze hem niet stuk kunnen gooien. En ook de kunstwerkjes niet meer op de aanrecht zetten voor ik de oven aan doe. Te gevaarlijk hier, zolang er vliegjes vliegen en vlinders vlinderen. Zelfs in de winter zien ze ze soms nog vliegen dus, voorzichtigheid blijft geboden. Ik zoeken naar de het boekje van de magnetron. Alles heb ik natuurlijk weer, zelfs handleidingen van dingen die ik niet eens meer wist in mijn bezit te hebben, behalve dat ene boekje nou juist. De glasplaat die ik nu besteld heb, is op de gok. Op de magnetron zelf staat nergens welk type het is. Fingers crossed dan maar weer eens. Hij is al besteld.

Een nieuwe printer is ook onderweg. Het is een wifi printer en ik hoop maar dat ik daar uit zal komen. Daarom heb ik hem nu besteld. Morgen komt hij dan binnen, kan ik even zelf kijken maar als dat niet lukt, ze komen allemaal bij mij eten en dan heb ik gelijk meer mensen die even kunnen kijken hoe of wat. Geen snoertjes meer nodig maar hoe het dan werkt als ik vanaf mijn pc wil printen, daar moet ik nog achter komen. En daar ben ik nou nooit zo goed in, ik raak dan snel gefrustreerd en krijg ik 'gooi de printer uit het raam' neigingen. En dat is zonde van zo'n nieuwe printer.

Ook voor de inkt is er een prachtige oplossing. Een printer is zo duur niet maar is je inkt op dan kost dat je meestal meer dan een nieuwe printer. Maar daar hebben ze nu wat op gevonden. Een abonnement, via de wifi. Je kan daar gratis gebruik van maken en print je tien printjes per maand gratis, is je inkt op dan geeft je printer een seintje naar de 'fabriek' zeg maar en krijg je nieuwe inkt opgestuurd zodat je nooit zonder komt te zitten. Voor drie euro per maand kan je dan 50 printjes maken. Nou, daar kan je je geen bult aan vallen. Voor 80 euro opeens weer inkt moeten kopen, is veel erger. Maak je meer printjes dan de afspraak, nog geen man over boord, dan is het ook nog goedkoop. Dat ga ik gelijk laten inschakelen.

Ik heb geen ladingen printjes nodig maar het is wel fijn om dat zelf te kunnen doen. En zo af en toe heb ik wel iets nodig. En zoals het nu gaat, voor die drie euro per maand, dat moet er wel af kunnen nog. Nu nog wel tenminste. En je kan het altijd opzeggen ook als het niet zou kunnen. Dan blijft dat gratis abonnement voor die tien printjes per maand nog altijd van kracht. En dat vind ik een hele goede deal. Die zat bij de printer en ik vind dat wel prettig.

Het afvallen gaat nu even wat langzaam. De laatste twee weken ben ik weer slecht bezig en eet ik weer veel te weinig en dat werkt bij mij niet goed. Ik moet er echt weer op gaan letten dat ik die drie maaltijden per dag binnen krijg. Maar dat komt wel weer hoor. Komende twee weken let ik nog gewoon even nergens op. Ik hoor mensen wel eens zeggen, je moet bewust eten. Ja, duh, denk ik dan altijd. Je kan toch zeker niet eten als je bewusteloos bent? Dan krijg je helemaal niks binnen. Dus je kan van mij wel zeggen dat ik echt bewust eet hoor. Alleen niet vaak genoeg. Als ik niet oplet. Dit is bijna net zo'n lullig grapje als vragen aan een imker of hij bijgelovig is. Maar toch, het klopt wel.