6. aug, 2018

Twee jaar en 69 dagen zonder Sunshine

Het was echt een shitdag gisteren. Het begon al door om half tien pas wakker te worden. Op zich niet gek want door de warmte heb ik de afgelopen weken alleen maar slecht geslapen. Als het dan eindelijk een keertje wat koeler is, ja dan val je in coma. De buurt hier werkt ook niet echt mee hoor. Ook de afgelopen nacht was het weer raak. Rond een uur of half één werd ik wakker en blijkbaar kwam er een auto geparkeerd staan, lekker met de muziek aan. Een soort van Nederlandse R&B, het had erger gekund. Maar toch, je ligt je een beetje stilletjes te ergeren. Diegene denkt misschien wel dat het maar zachtjes is maar geluid draagt nu eenmaal ver en vooral omhoog. Daar lag ik dan weer klaar wakker met mijn peen en uien gezicht.

Met als gevolg dat ik me nu al helemaal niet meer zo fris voel en ik ben er net uit. Gisteren was het al helemaal een rare dag geweest en ik kreeg dan ook weer last van verkrampingen en dat begon al in de middag. Daarom ben ik maar heel rustig op de bank gaan liggen maar het was al te laat. Trouwens, ik zou echt geen idee hebben hoe ik het had kunnen voorkomen. Ik voelde me gewoon heel slecht, klaar. Eenmaal in slaap werd ik wakker van de krampen, die ik toch al een tijdje niet gehad had. Dat in combinatie met die muziek hield me de hele nacht wel wakker. Ik voel me dan ook alsof ik ben overreden door een vrachtwagen. En dan zie je net het weerbericht.

Daar wordt Sinterklaas ook niet vrolijk van hoor. Weer zo warm vandaag en morgen al helemaal. Gelukkig boden ze me dit keer een lichtpuntje en wordt het na woensdag toch wat koeler en komt er regen. Ik zit echt niet op lelijk weer te wachten hoor maar ik kan zo gewoon niet functioneren op het moment. Regen is nu echt wel nodig voor de natuur en morgen weer zo flink boven de 30 graden, ik trek het bijna niet meer zo. Ik kijk maar eventjes vooruit naar de net boven de twintig graden na woensdag. Dan krijg ik misschien eindelijk de kans om een klein beetje bij te gaan komen en op te knappen.

Met de cits gaat het gelukkig ook weer normaal. Ik heb Rainbow natuurlijk in het oog gehouden gisteren. Dat hij zo hoog sprong en wegrende, moest voor mij toch betekenen dat hij gestoken was maar ik heb niets kunnen vinden. Ook heel blij was ik dat hij in elk geval geen allergische reactie kreeg verder. Moonlight twee jaar geleden ook niet, al had die een drie keer zo dikke poot toen. Dat scheelt al veel. Wel is Rainbow de rest van de dag heel rustig geweest. Skylar doet ook weer normaal en natuurlijk wil Aurora nog steeds in die hitte op schoot. Ik heb wel een stelletje gekkies hoor, hier in huis.

Ik ben wel een beetje benieuwd hoe Rainbow nu met vliegjes zal omgaan. Hij was er al een beetje rillerig voor. De jacht erop vindt hij geweldig maar als hij dat beestje dan tegen zijn pootje aan krijgt, dat vindt hij maar griezelig. Toch wilde hij gisteren in die wesp bijten en die was niet zo groot want anders had ik dat direct gezien. Een wesp in vliegformaat was het. Als die beesten echt groot zijn, dan doen ze al vanzelf voorzichtig en meestal heb ik het dan snel door en zorg ik dat ze er bij weg gaan tot ik het beest zelf heb gevangen of vermoord. Ja sorry hoor, ik dood echt liever niets, zelfs geen mug, maar soms moet je wel. En zeker als je wilt voorkomen dat je diertjes gestoken worden. Maar ik blijf dat altijd erg vinden. Het leeft dus dan moet je daar zo veel mogelijk vanaf blijven.

Ik ben al blij dat die rampendag van gisteren voorbij is. Vandaag beginnen we gewoon met een schone lei. Gisteren ging gewoon alles mis wat er mis kon gaan. Ik mag die Murphy niet hoor, die van die wet. Die was lekker bezig gisteren. Ik morste ook van alles en liet alles uit mijn handen vallen. Zo ging ik een shake shaken maar dan zonder het dopje erop te doen. Met als gevolg alles onder de tjets. Heel fijn. Wat later bukte ik met een half vol flesje in mijn hand. En dan niet je hand met dat flesje rechthouden, nee joh, gewoon helemaal bukken. Alles weer nat. Heel de dag door met van die rare rot dingetjes. Normaal krijg ik dan de slappe lach maar gisteren niet. Na een tijdje kon ik wel janken. Ik had het dan ook echt gehad en was helemaal klaar met van alles en vooral die dag.

Ik was gewoon echt zo aan het klunzen en dan die Rainbow nog en daarna Skylar die een beetje gek werd. Echt de hele dag ging het door. Ik had ook echt volledig in mijn hoofd dat het zaterdag was, ook zo raar. Toen het zondag bleek te zijn was ik helemaal verbaasd. Dat maakte het er niet beter op. Het was ook weer zo benauwd binnen. Ik probeer normaal altijd ergens iets positiefs in te vinden maar gisteren lukte me dat echt niet. Dus klaar nu, over die dag. Vandaag beginnen we opnieuw. Of nou ja, eerst nog maar eens rustig vandaag en morgen door zien te komen. Gewoon maar weer ondergaan die hitte en hopen dat ik er niet al te beroerd van word, dit keer. En dan hoop ik na woensdag eindelijk weer een beetje uit dit rare hitte gat te kruipen. Dat wordt echt wel tijd hoor! Voor vandaag ben ik al dankbaar dat het niet helemaal windstil is.

6. aug, 2018

Quote van de dag

"Er is niemand die niet eet en niet drinkt, maar weinigen zijn zij, die werkelijk weten wat smaak is."

Confucius Chinees filosoof 551 v.C. - 479 v.C.
5. aug, 2018

Twee jaar en 68 dagen zonder Sunshine

Ik heb een probleem met mijn mail. Die outlook speelt gewoon de baas. Het mapje spam of ongewenste mail controleer ik bijna elke dag. Vroeger deed ik dat nooit. Ik heb nu ook sinds een paar maanden 2 postvakken IN. Eentje heeft PRIORITEIT en de andere OVERIGE. En daar komen willekeurig mailtjes in. Wie bepaalt dat eigenlijk? Wat voor mij prioriteit is of overig? Zo raar. Ook komen er dingen in de ongewenste map die helemaal niet ongewenst zijn. Dit hoor je dan uit te kunnen zetten door op die mail te gaan staan en dan op 'is geen ongewenste mail' te klikken. Dan verhuist die mail naar een van die twee postvakken.

Ik zat van de week met een vriendin te mailen. Later bleek ook één van die antwoorden van haar in de ongewenste box te zitten. Nou ja, dat is toch raar? Gelukkig kijk ik daar nu, door al dat gedoe, regelmatig in. Maar wie bepaalt nou opeens dan dat die mail in ongewenst moet komen? Want de mails van daarvoor kwamen gewoon in prioriteit binnen. Dus ik vind dat enorm irritant. Het ding doet maar wat blijkbaar. En ik heb geen idee hoe ik dat uit kan zetten. Ik ben al gedwongen om mails in twee verschillende postvakken te ontvangen en opeens zet hij dingen in ongewenst als daar geen aanleiding toe is. Ik zou dat mannetje wel eens even willen spreken, die dat doet.

Als dat nou gebeurt met bijvoorbeeld mails die je altijd ongeopend delete of zo, dan snap ik het nog. Oh, die worden nooit geopend, die kunnen in ongewenst en dat zou dan redelijk kloppen. Maar zoals het nu gaat klopt er geen jota van. Het is geen halszaak of zo maar het is gewoon erg irritant. Ik wil dat eigenlijk gewoon zelf kunnen bepalen! Dit gaat gewoon ad random en daar klopt dan ook nog eens geen zier van. Maar goed, net als met zoveel dingen in het leven, ik zal het ermee moeten doen. Let it go, let it goooooo. Als dat maar zo makkelijk was. En hier gebeurt er ondertussen ook weer van alles waar ik nu niet op zit te wachten.

Ik hoor net wat kraken en ik denk, wat een raar geluid. Zit Rainbow met een halve eierdop waar het rauw ei nog uitdruipt. En ik weet dat het een heel oud ei is ook nog eens. Als ik in de keuken kijk, dan zie ik de andere helft met smurrie door de hele keuken heen liggen. Ik had dat ei al lang moeten weggooien maar omdat het redelijk verstopt op één van die planken lag, is het daar niet van gekomen. Ik vergeet toch al veel, laat staan zo'n eitje dat niet in de weg ligt. Maar nu vind ik dat even zo leuk niet meer. Is dit gevaarlijk? Ja toch? Als hij nu ziek wordt dan weet ik in elk geval wel waar het van is. Ik weet even niet zo gauw wat ik hier nu mee moet doen. Ja, ik heb het natuurlijk direct afgepakt.

En ook direct de andere helft dwars door de keuken heen opgeruimd. Ook zo fijn, je krijgt er wel een enorm mooi glimmende vloer van, daar kom ik nu net achter. Alleen heb ik daar ook niet zoveel aan. Als hij maar niet ziek wordt ervan, dan ben ik allang blij. Is deze crisis net achter de rug, wordt hij gevolgd door de volgende. Ik ben nog aan het schoonmaken in de keuken en ik zie hem, Rainbow weer natuurlijk, iets doen op de grond en hij springt opeens een meter omhoog en vliegt weg. Huh? Wat doet ie nu weer? Ik zie iets op de grond en ik moet bukken omdat ik zo kippig ben om echt te zien wat het is. Is het een wesp verdorie! Straks is hij in zijn bekkie gestoken en stikt hij! Ik schrik me half dood.

Ik vlieg dus achter hem aan maar ik zie hem niet meer. Ik roep hem en hij steekt zijn koppie uit het gat van de rol waar ze nog altijd zo mee spelen en doorheen kruipen. Ik wil hem bekijken maar hij vliegt weer weg. Ik er weer achteraan, al ben ik een stuk minder snel. Hij gaat op zijn plekje onder de krabpaal liggen en daar krijg ik hem te pakken. Ik hou hem in zijn nekvel en probeer hem te bekijken. Ik zie nog geen zwellingen of zo maar ja, het is ook net gebeurd. Wat nu? Hij wil natuurlijk wegkomen en probeert zich los te wurmen. Ik wurm me onder het bureau met hem in zijn nekvel vast op de grond.

Zo probeer ik het reismandje te pakken te krijgen. Dat lukt gelukkig en ik doe hem er in. Ik app naar de familie app en Sandra zoekt dingen voor me op online terwijl ik Rainbow in de gaten zit te houden. Jeetje zeg, ik ben er gewoon misselijk van. Het is toch al zo warm weer en ik kan daar nu erg slecht tegen en al helemaal met deze stress erbij. Wat Sandra stuurt wist ik al wel en ondertussen wordt Rainbow echt gek omdat hij eruit wil. Ja joh, nog even wachten. Maar na een minuutje of tien is er nog steeds niets te zien en wil hij er alleen maar nog meer uit. Ik denk dat ik hem dan wel los kan laten zo.

Maar dan denkt Skylar opeens dat hij wel even de big boss kan gaan spelen of zoiets en die valt Rainbow aan. Al blazend probeert Rainbow weg te komen en ik roep dan ook hard Skylar maar die luistert niet tot ik bijna flip. Uit een soort van tegenreactie valt hij dan ook nog eens Aurora aan in haar mandje in de krabpaal. Hee, ben je gek geworden en pas als ik me richting hem begeef, gaat hij weg en moppert hij nog terug ook. Rainbow is ondertussen onder de bank en daar pest Moonlight hem ook nog eens even. Ik vind het vandaag niet leuk meer. En kom ik er ook net nog achter dat het zondag is terwijl ik dacht dat het zaterdag was. Oké, ik ben er wel klaar mee voor vandaag. Ik heb in elk geval wel in een paar minuten tijd mijn blog geschreven. Dan is het er ook weer uit en ga ik nu even bijkomen. Wat een dag zeg, even kappen nou!

5. aug, 2018

Quote van de dag

"Een mensenleven in deze wereld is niet meer dan het tijdelijk verblijf van een gehaaste reiziger."

Confucius Chinees filosoof 551 v.C. - 479 v.C.
4. aug, 2018

Twee jaar en 67 dagen zonder Sunshine

Ik vertelde van de week over dat ene kindje, dat zo huilt. Dat huilt nog steeds, vaak. En vaak ook laat in de avond. Gisteravond was het helemaal feest, echt niet te doen hier. Alles staat open, je kan de mensen beneden op de straat soms zelfs verstaan. Dit is echt een drukke buurt, vaak met groepjes mensen omdat we dat grote plein voor de deur hebben. Dat is al behoorlijk herrie en dat merk je pas goed als de ramen open staan. Maar gisteravond kwamen daar een stuk of vier huilende kindjes bovenop.

Alsjeblieft zeg, ik werd er helemaal gek van. Iets in mij voelde zich enorm blij zijn niet meer in de kleine kindjes te zitten. Ze loeiden allemaal als sirenes. Die zijn die hitte natuurlijk ook beu maar door al dat gegil krijgen ze het alleen maar warmer. Ga ze dat maar eens uitleggen. Arme moeders, dacht ik nog. Arme kindjes natuurlijk ook. Ik hoorde gisteren op het nieuws dat een buurman muizengif in het zwembadje van de buren had gedaan omdat hij zich zo ergerde aan de spelende kindertjes. Nou ja zeg! Kijk, ik was er ook niet blij mee gisteren en ik snap dat spelende kindertjes een enorme herrie kunnen maken maar zoiets doen?

Dan ben je toch echt wel een beetje ziek in je hoofd. In onze familie zeggen we wel eens, als we zo'n schreeuwende baby horen, geef dat kind een handje nootjes maar dat is puur voor de lol hoor. Dat is gewoon onze rare humor. Nu lopen er hier op de galerij achter bij de buren ook weer een stuk of acht te gillen. Ik zou ze allemaal het liefst een heel groot ijsje geven, even rust. Zonder muizengif hoor, wel met nootjes of zo. Je woont nou eenmaal in een stad, met andere mensen en daar zal je het mee moeten doen. Kan je er niet tegen, dan moet je in een hutje op de hei gaan wonen. Iets wat me trouwens heerlijk lijkt hoor, daar niet van.

Dan wel graag met een internet aansluiting, dat dan weer wel. Dat zou het enige zijn dat ik zou willen hebben. Oh en een wekelijkse aanvoer van gewenste boodschappen. Voor de rest zou ik me daar enorm vermaken. Heerlijk rustig, midden in de natuur. Wat zou er mooier kunnen zijn? Nou, als er dan ook nog eens een watertje in de buurt is. Dan zou dat voor mij het Walhalla kunnen zijn. Midden op de hei, bos erachter, water ervoor. Met een klein toegangsweggetje voor eventuele visite en die boodschapjes. Schrijven, schilderen en buiten zijn. Wat zou ik daarvan kunnen genieten en de cits ook wel denk ik. Al zou ik niet zo blij zijn met alle als cadeau gegeven dooie muisjes en zo. Ik zou daar wel kunnen gedijen hoor.

Helaas, ik woon midden in Rotterdam. Ook leuk hoor maar toch anders. Dromen mag altijd gelukkig. Ik kwam nog een post tegen op Facebook, uit 2013, de tijd dat ik nooit platte schoenen aanhad. Zucht, sweet memories. Ik had toen nieuwe schoenen gekocht en ik had er maar alleen de linker gepast en toen in laten pakken. De andere ging ze halen achter. Kwam ik toch thuis met twee linkerschoenen. Ik kon niet meer bijkomen toen ik ze aan wilde doen. De volgende dag ben ik gelijk terug gegaan en heb het recht gezet. Rechter dan, met een rechterschoen erbij maar de lol die ik erover had gehad, had alles al goed gemaakt. Echt weer iets voor mij.

Gisteren kwam ik, geen idee meer hoe, op betekenissen van een naam. Officieel heet ik Marie Johanna. Dat vond ik altijd raar, maar ja, ik ben naar mijn oma genoemd. Omdat ik Ria word genoemd, vond ik altijd dat het Maria Johanna moest zijn. Ik had eigenlijk nog nooit naar de betekenis van mijn eigen namen gekeken. En dat deed ik nu dan maar een keertje en nu begrijp ik het wel. Marie betekent 'ster van de zee' en 'schoonheid'. Dat klopt natuurlijk wel, zei ze bescheiden. Johanna betekent 'God is verzoenend' en die vond ik ook heel mooi. Na 56 jaar ben ik eindelijk tevreden met mijn Marie. Waar zulke dingen al niet goed voor zijn. Kimberley heet zo omdat ik toen hoorde van de Kimberley diamantmijn in Afrika, de grootste ter wereld. En zij is mijn grootste diamant natuurlijk.

Maar volgens die site betekent dat 'Koninklijk fort', dat klopt ook wel want Kim is een enorm sterke vrouw geworden, die kan wel tegen een stootje ondanks ze heel gevoelig is, wat het voor haar eigenlijk nog zwaarder maakt. Ik ben dan ook heel trots op haar en ik heb haar de naam gegeven die bij haar past. En zelf heb ik die dus ook, een passende naam. Ik voel me opeens een beetje de grote zeemeermin, Ster van de zee. Grappig waar het te warm hebben om iets te doen toe kan leiden. Het is nu ook al weer zo warm en er was wat koeler weer beloofd. Nou, dat klopt niet hoor. Ik ga weer richting koelmatten, op de bank. En er zit een wasje in en straks nog een. Dat gaat nog net.