Quote van de dag
"Onveranderlijk is slechts de edelste der wijzen en de laagste der dommen."
Confucius Chinees filosoof 551 v.C. - 479 v.C.
"Onveranderlijk is slechts de edelste der wijzen en de laagste der dommen."
Confucius Chinees filosoof 551 v.C. - 479 v.C.
Als het goed is worden de koelmatten bezorgd vandaag. Joepie! Ik ben benieuwd of ze erop willen, de cits, maar zo niet, dan is het geen weggegooid geld. Dan gebruik ik ze zelf. Al lijkt het voor de cits nog enigszins mee te vallen, deze temperaturen. Het is meer dat ik er zelf zo'n last van heb en dan denk je dat iedereen in huis dat wel zal hebben. We gaan het vanmiddag beleven want dan worden ze eindelijk bezorgd. Het zou tijd worden na dik een week. Ik ben wel verwend blijkbaar want als ik iets besteld dan ben ik er een beetje aan gewend geraakt dat ik het veel sneller binnen heb. Toch, het is nog steeds warm en dus kunnen ze ook nu nog getest worden.
Eigenlijk heb ik ook deze hele week bitter weinig gedaan. Ik voel me dan ook als ik net wakker ben al zo moe als een hond. Geen idee hoe dat komt of waar het vandaan komt. Ik heb toch het idee dat de zinderende temperaturen daar een handje in hebben. Dat vraagt gewoon veel van je en blijkbaar al helemaal als je niet in orde bent. Raar is dat toch eigenlijk. Ik kreeg vroeger juist altijd energie van zulk weer. Nu lijkt het in de tegenovergestelde richting te gaan. Ik hoop echt dat ik het ooit gewoon weer terug krijg en juist in mooi weer lekker actief en energiek ben. Niet zoals nu, alsof je in de 100 bent. Echt hoor, ik moet me soms bedwingen om geen rollator te bestellen.
Ik zal het maar niet doen, de tijd gaat toch al snel genoeg. Kim stuurt me net het filmpje van vorig jaar. Mijn moeder wilde nog één keer met z'n allen weg. Al voelde ze zich toen al heel erg beroerd. En niet zomaar weg, nee ze wilde naar het strand. Nou, dat hebben we geweten. Er stond een enorme wind aan de kust. Hier in de stad viel dat reuze mee maar daar was het echt zowat storm. Lopen ging niet meer en we namen haar dan ook in de rolstoel mee. Het was zelfs zo erg dat toen mijn broer de rolstoel losliet, die vanzelf verder ging. En nog vrij hard ook. Zo moest hij er toch even achteraan rennen nog want ma ging als Speedy Gonzalez. We hebben ons rot gelachen.
Ik merkte toen ook al dat ik praktisch geen meter kon lopen en vroeg me toen al af, wat is er hier aan de hand? Maar dan wil je het daar niet over hebben, het was ma d'r dag. Toen is ook die mooie foto van haar genomen. Ma wilde alle winkeltjes af en Kim en ik zijn dan ook, allebei helemaal doodop, een stuk richting trappen gelopen en daar zijn we maar ergens gaan zitten tot de anderen ook weer terug kwamen. Ik vond er toen een raar sfeertje hangen. Ma was niet in haar hum en het was alsof we ons allemaal een beetje ongemakkelijk voelden of zo. De wetenschap dat dit de allerlaatste keer was dat we zo met ons allen weg konden, maakte dat er niet beter op. Bizar gewoon dat dit al, en pas, een jaar geleden is. Het staat me zo scherp voor de geest en lijkt toch zo ver weg.
Wordt er net gebeld, hè hè, de koelmatten zijn er. Geen goeie beurt voor DPD ook, de bezorgdienst. Ik doe de benedendeur open zoemen en ik roep naar beneden of de deur open is. De bezorger houdt link zijn mond, bleek later. Na nog een keer roepen, zucht ik en pak de sleutels en loop naar beneden waar de man doodleuk staat te wachten. DHL en PostNL doen het dan toch wel beter, die komen netjes naar boven. Hij had het denk ik te warm, ja ik ook en het is mijn werk niet. Het is hier op het moment ook weer verstikkend warm. Ik pak de doos van hem aan en ben niet blij met hem. Al is hij best aardig hoor, dat dan weer wel.
Even later gaat weer de bel. Ik denk nog, als hij me de verkeerde doos heeft gegeven mag hij die mooi zelf boven komen halen. Een beetje verlegen legt hij uit dat hij zichzelf buiten de auto heeft gesloten, al staat er gelukkig wel een raam open. Of ik iets langs heb, waarmee hij de sleutel uit het contact kan trekken en naar zich toe kan halen. Oh, en hij loopt dan zelf wel even naar boven. Ja, dat moet er nog eens bijkomen. Ik denk even na en denk dan aan de grijper die ik heb liggen. Of ik ook nog een kratje heb of zo. Nee die heb ik niet maar probeer eerst die grijper maar voor ik ladders mee ga geven en dat soort fratsen.
Even later loopt hij weer naar boven, ik had even uit het raam staan te koekeloeren, ook al stond de boom in de weg om echt iets te kunnen zien. Ik zag in elk geval, dat hij er weer aankwam. Het was gelukkig gelukt en een beetje lachend als een hoer met liespijn, of nee, boer met kiespijn, liep hij weer naar beneden. Toch een klein beetje entertainment vandaag. Ik kon er wel om lachen. Gelukkig moest hij nu voor straf zelfs twee keer de trappen op en af. Wie zei dat je lang moest wachten op oorzaak en gevolg? Hier niet hoor, instant repayment. Gerechtigheid rocks.
Ik ging maar gelijk die matten uitpakken. Goh die kleintjes zijn echt wel kleintjes en die medium is daar net het dubbele van. Ik heb Skylar al moeten terug fluiten, die wil de matjes graag omdraaien maar dan wel met zijn nagels in gebruik. Na twee keer streng zijn naam te hebben genoemd, had hij er wel genoeg van. Hij ging er weer bij weg. Ik keek even en alleen Rainbow had het door, die lag er lekker met zijn gat op. Moonlight had alleen maar interesse in de doos en Aurora ligt te zonnen op het balkon. Oké, dan ga ik er straks zelf lekker op. Ik heb mijn voet er op gezet maar ik voel nou niet echt iets verkoelend hoor. Kan aan mij liggen, ik heb het al reuze benauwd nu en dan vind ik niks leuk of lekker meer.
Ik heb de week van de menopauze achter de rug. Denk ik toch hè want ik weet niet echt hoe dat voelt. In onze familie hebben ze daar weinig tot geen last van. Ik had vorig jaar geloof ik 's nachts wat opvliegertjes maar dat was het dan ook. Deze week heb ik er meer last van. Niet echt te vertalen maar in het Engels is hij leuk: The 7 dwarves of menopause: Itchy, Bitchy, Sweaty, Sleepy, Bloated, Forgetful and Psycho. Zo voel ik me nu al een week of drie, misschien wel om het dan toch ook te weten hoe zoiets voelt. Ik weet wel leukere dingen om te voelen hoor. En een lekker koel en fris huis zit daar ook bij. Ik ga nu maar eens even op die matjes liggen. Wie weet helpt het. De cits zijn alweer wat anders aan het doen, nu is mijn kans!
"De rol van de deugd kan vergeleken worden met de poolster, die eerbied afdwingt van de menigte der sterren, zonder zelf van plaats te veranderen."
Confucius Chinees filosoof 551 v.C. - 479 v.C.
Gisteren had ik zelf weer een rare verspreking, ik zei tegen mijn vriendin dat ze voor in de bus of tram losgeld bij zich moest hebben. Dat lijkt wel goed hoor maar dan heeft het eigenlijk te maken met een ontvoering. Dat ze los geld bij zich moet hebben, dat klopt wel. Ook over nonnen kan je eindeloos doorgaan met grapjes, als een non lekker bezig is, dan is ze vreemd genoeg non actief. Die zaten weer gelijk in mijn hoofd. Wat er ook in mijn hoofd zit is het weerbericht van vanmorgen. Vandaag heet, morgen heet, het weekend iets minder door noordenwind maar dan na het weekend. Wéér zo tropisch. Ik word er moedeloos van bijna. Zo kan ik toch niet normaal functioneren? Ik zie dat gewoon even niet meer zitten hoor. Ik kan er alleen niets aan veranderen.
Ik voel me zelfs slechter dan een paar weken geleden door die warmte. Alsof ik het er nu niet bij kan hebben of zo. Ik zal het er toch mee moeten doen. Gisteren was het ook warm en zeker in de middag voel ik me dan behoorlijk beroerd. Ik ging maar even liggen en ben tot half negen 's avonds in slaap gevallen. Gelukkig voelde ik me nog moe genoeg om ook vannacht gewoon in slaap te kunnen vallen. Maar echt hoor, zakken met die temperatuur nu. Ik wil gewoon mezelf weer een klein beetje beter voelen, als het niet erg is. Wel fijn dat die koelmatten nu eindelijk onderweg zijn, dan hebben ze nog nut. Ik zweer het, als de katten er niet op willen, dan ga ik er zelf op liggen. Ik leg ze gewoon op de bank hoor.
De cits kunnen die echte hitte ook niet gebruiken, dat weet ik wel zeker. Ja, katten moeten er wel tegen kunnen. Ik heb daar wel op gezocht en zo. Maar ook voor hen is het niet prettig hoor. Ze liggen op apegapen, diarree, lusteloos. Je kan mij niet wijsmaken dat ze het dan naar hun zin hebben. Aan Aurora te merken heeft het in Athene geboren worden toch wel een voordeel. Zij lijkt er het minst last van te hebben van ons allemaal. Toch wel apart. En dan al die bosbranden. Het lijkt wel alsof het over de hele wereld een ellende is. Nu in Spanje, tot 50 graden? Dat is toch niet te doen? Het is daar wel een ander soort hitte dan hier maar zelfs daar is het code rood. Kan je nagaan.
Gisteren heb ik eventjes wat geordend hier rondom mijn bureautje want ik werd er zelf zenuwachtig van. Het stond vol met glaswerk en in die hitte kan ik gewoon niet schilderen dus maar eventjes uit het oog halen. Ik begon met alles op de eettafel te zetten. Alsof je dan een teken geeft aan de katten, zitten er opeens drie gewoon op die tafel en manoeuvreren ze tussen al de flessen en glazen door. Oh nee hè! Waarom doen jullie dat? Nou gewoon, dat is lekker spannend en leuk. Behalve voor mij dan, ik was er niet zo blij mee. Er is gelukkig niets gesneuveld maar ik had zoiets van, waarom?! Ik was blij toen het allemaal veilig was weg gezet. Er staat nog genoeg rommel hier om het bureautje hoor maar toch, het oogt wat rustiger.
Ook omdat ik niet kan schilderen is dat beter want als ik het zie staan dan wil ik ook aan de slag. Maar ik voel me niet goed genoeg ervoor en de verf reageert anders in die hitte. Dan moet het gewoon maar eventjes wachten tot alles weer normaliseert. Ik hoop dat dat heel snel mag zijn. Zoals in het weekend 25 graden is beloofd mét een windje uit het noorden. Dat lijkt me dan echt heerlijk. Ik kom praktisch niet buiten want dat voelt gewoon zo naar, zo'n deken om je heen. Hier binnen wordt het, als het boven de 25 graden komt, ook te warm hoor maar op zich nog een stuk minder dan buiten vaak. Ik word er gewoon erg duf van, dat is wel duidelijk.
Ik heb bijvoorbeeld die kabel van Ziggo al lang in huis. Maar ik heb hem nog steeds niet aangesloten. Te veel werk vind ik dat nu. Bovendien heb ik daar een raar soort faalangst in. Net zoals ik vorig jaar die nieuwe gsm kreeg. Dan ben ik een soort van bang die in gebruik te nemen. Of bij de nieuwe tv aansluiten. Achteraf valt het dan reuze mee en binnen de korste keren ben ik ermee vertrouwd maar toch, een soort drempelvrees of zo? Ik heb geen idee. Nu ook weer met die kabel. Dat is toch wel een klein beetje een rare afwijking hoor. Gewoon kabeltje erin steken en in plaats van draadloos verbinden dat omzetten naar kabel. Alleen weet ik niet precies waar en dan word ik onzeker. Straks, zal je zien, is het zo gebeurd. Ja, ik ben een rare, ik weet het.
Aan een hoop dingen merk ik dat ik er niet meer helemaal bij ben. Toen ik van de week naar de zaak moest voor de bedrijfsarts, ben ik gelijk gaan tanken. Rijdt er een man toeterend achter me en maar wijzen. Geen idee wat hij bedoelde. Bleek later dat mijn tankdop er nog uithing en het klepje niet dicht was. Lekker suf weer. En in dat hele korte ritje heen en terug heb ik wel een stuk of drie dodelijke blikken van medeweggebruikers gekregen. Omdat ik gewoon wilde doorrijden waar ik dat niet mocht en zo. Het is in elk geval heel irritant want ik probeer juist op zulke dingen te letten maar dat lijkt me niet zo heel goed te lukken. En het blijft maar zo warm. Ik weet het, ik kan zeuren, maar ik vind het dan ook echt wel iets om over te zeuren hoor.
Ik wil me eigenlijk alleen maar een heel klein beetje beter voelen dan de afgelopen tijd. Ik moet er maar gewoon doorheen. Gelukkig heb ik de cits nog, die maken me altijd wel aan het lachen. En daar ben ik dan al heel blij mee. Maar echt hoor, zo warm als een week geleden, dat hoeft voor mij echt nooit meer. Ik wil gewoon naar de zaak kunnen, en opbouwen om beter te worden en niet zo'n stap terug moeten maken. Er worden veel dingen op de proef gesteld hier nu maar het meeste nog wel mijn geduld. Volgens mij is dat de grootste les die ik moet leren want die blijft het maar krijgen. Het is een schone zaak, zeggen ze dan. Ja, als je het hebt wel ja. God, geef me geduld en geef me het nu. Helpt vast ook niet. Nee, dacht ik al.
"Wees in vrede, rust en harmonie met alles wat bestaat."
Confucius Chinees filosoof 551 v.C. - 479 v.C.